Buraki ćwikłowe są jednym z tych warzyw, które wielu ogrodników traktuje zbyt lekko. Wydaje się, że wystarczy zrobić rowek, wrzucić nasiona, przysypać ziemią i poczekać na plon. Dopiero później przychodzi rozczarowanie: jedne korzenie są małe, inne zdrewniałe, część się rozwidla, liście pokrywają się plamami, a smak nie ma nic wspólnego z tym słodkim, głębokim aromatem buraka z dobrze prowadzonej grządki.
W rzeczywistości burak ćwikłowy nie jest warzywem bardzo trudnym, ale ma kilka wymagań, których nie warto lekceważyć. Najważniejsze są: odpowiednie pH gleby, niezbyt wczesny siew, równomierna wilgotność, rozsądne nawożenie i przerywanie siewek w odpowiednim momencie. To właśnie te szczegóły decydują, czy z grządki zbierzesz jędrne, intensywnie wybarwione korzenie, czy tylko garść drobnych, włóknistych buraczków.
Buraki ćwikłowe najlepiej udają się tam, gdzie ziemia jest żyzna, głęboko uprawiona, niezaskorupiająca się i wolna od kamieni. To bardzo ważne, bo korzeń spichrzowy potrzebuje przestrzeni. Jeśli trafi na twardą bryłę, kamień, zbitą podeszwę glebową albo przesuszoną skorupę na powierzchni, zaczyna rosnąć gorzej, może się deformować i tracić jakość. Własna uprawa ma jednak ogromną przewagę: możesz dobrać odmianę do celu, zasiać buraki na botwinkę, na letni zbiór albo na przechowywanie, a potem prowadzić rośliny bez przesadnego nawożenia azotem.
Przeczytaj także: Przygotuj te dwa naturalne nawozy a twoje rośliny będą mieć wszystko czego potrzebują przez cały sezon.
Jakie odmiany buraków ćwikłowych wybrać do ogrodu?
Spis treści
Dobór odmiany ma większe znaczenie, niż wielu osobom się wydaje. Inne buraki sprawdzą się na botwinkę i wczesny zbiór, inne na długie przechowywanie, a jeszcze inne do przetworów, zakwasu, barszczu czy pieczenia. W małym ogrodzie najlepiej nie ograniczać się do jednej odmiany. Warto wysiać część buraków wcześniej na młode zbiory, a część później z myślą o jesieni i zimowej spiżarni.
Burak ćwikłowy Egipski to odmiana wczesna, ceniona za szybki wzrost i charakterystyczny, spłaszczony kształt korzenia. Dobrze sprawdza się na zbiór pęczkowy, botwinkę i pierwsze młode buraki do kuchni. Nie jest to zwykle najlepszy wybór wyłącznie do bardzo długiego przechowywania, ale w ogrodzie daje szybki efekt i pozwala wcześnie rozpocząć sezon.
Czerwona Kula oraz odmiany podobnego typu są bardzo popularne w uprawie amatorskiej. Tworzą kuliste, wyrównane korzenie, nadają się do bezpośredniego spożycia, przetworów i przechowywania. To dobry wybór dla osób, które chcą mieć uniwersalne buraki do barszczu, sałatek, pieczenia i tarcia do słoików.
Okrągły Ciemnoczerwony jest ceniony za intensywną barwę i dobrą jakość miąższu. W ogrodzie sprawdza się szczególnie wtedy, gdy zależy nam na klasycznym, mocno wybarwionym buraku o szerokim zastosowaniu kuchennym. Przy dobrej glebie i równomiernej wilgotności potrafi dać bardzo ładny, wyrównany plon.
Opolski tworzy korzenie bardziej wydłużone. Takie odmiany bywają bardzo wygodne do krojenia, przetwórstwa i przechowywania, ale potrzebują lepiej przygotowanej, głębiej spulchnionej gleby. Na ziemi ciężkiej, zbitej albo kamienistej odmiany wydłużone mogą łatwiej się deformować, dlatego nie są najlepszym wyborem na każdą działkę.
Do małego warzywnika najrozsądniejszy zestaw to jedna odmiana wczesna na botwinkę i młody zbiór oraz jedna odmiana średnio późna lub późniejsza na jesienne korzenie. Dzięki temu nie zbierasz wszystkiego naraz, a grządka pracuje przez dłuższy czas.
Kiedy siać buraki ćwikłowe? Tabela terminów
Buraki ćwikłowe sieje się najczęściej bezpośrednio do gruntu. Nie warto się z tym przesadnie spieszyć, bo zimna gleba opóźnia wschody, a chłody w początkowej fazie wzrostu mogą niekorzystnie wpływać na rośliny. W praktyce lepszy jest siew w cieplejszą, przygotowaną ziemię niż bardzo wczesny siew „na siłę”.
Tabela: Kiedy siać buraki ćwikłowe w ogrodzie
| Termin siewu | Cel uprawy | Uwagi praktyczne |
|---|---|---|
| połowa kwietnia – początek maja | botwinka, zbiór pęczkowy, młode buraki | Siej wtedy, gdy gleba jest już ogrzana. Przy zimnej wiośnie lepiej poczekać kilka dni. |
| maj | zbiór letni i bieżące wykorzystanie w kuchni | To bardzo dobry termin dla większości ogrodów. Rośliny startują szybciej i równiej. |
| czerwiec | zbiór jesienny, przetwory, przechowywanie | Trzeba pilnować wilgotności podczas kiełkowania, bo czerwcowa gleba łatwo przesycha. |
| początek lipca | późny zbiór jesienny, mniejsze korzenie, poplon | Dobry termin po wcześniejszych warzywach, ale wymaga regularnego podlewania. |
| koniec lipca – sierpień | głównie młode liście i drobniejszy zbiór | W chłodniejszych regionach może być za późno na duże korzenie. Lepiej traktować jako uprawę dodatkową. |
Najbardziej bezpieczny termin dla głównego zbioru w ogrodzie to maj i pierwsza połowa czerwca. Wtedy gleba jest już zwykle cieplejsza, wschody są równiejsze, a rośliny mają wystarczająco dużo czasu, by zbudować dorodne korzenie przed jesienią.
Jakie stanowisko i gleba są najlepsze pod buraki ćwikłowe?
Buraki ćwikłowe lubią stanowisko słoneczne, ciepłe i przewiewne. W półcieniu również mogą rosnąć, ale zwykle dają słabszy plon, a korzenie wolniej przyrastają. Zbyt duże zacienienie powoduje, że roślina inwestuje więcej w liście, a mniej w korzeń spichrzowy. Jeśli więc masz wybór, przeznacz dla buraków grządkę jasną, ale nie przesuszającą się skrajnie w czasie upałów.
Najlepsza gleba pod buraki to ziemia próchniczna, przepuszczalna, ale trzymająca wilgoć. Bardzo lekkie piaski trzeba wzbogacić kompostem, bo szybko przesychają i dają buraki drobne, twardawe oraz mniej soczyste. Z kolei gleby ciężkie, gliniaste i zlewne wymagają dokładnego spulchnienia, ponieważ zaskorupiająca się powierzchnia utrudnia wschody, a zbita struktura deformuje korzenie.
Bardzo ważny jest odczyn gleby. Buraki nie lubią kwaśnego podłoża. Na zbyt kwaśnej ziemi mogą gorzej kiełkować, słabiej rosnąć, częściej chorować i gorzej pobierać składniki pokarmowe. Idealnie, jeśli gleba ma odczyn zbliżony do obojętnego. Nie oznacza to jednak, że należy wapnować grządkę tuż przed siewem. Burak źle reaguje na świeże wapnowanie, dlatego regulowanie pH najlepiej wykonać jesienią w roku poprzedzającym uprawę albo jeszcze wcześniej.
Dobre przygotowanie grządki zaczyna się od głębokiego spulchnienia ziemi. Nie chodzi o agresywne przekopywanie na siłę, ale o stworzenie warunków, w których korzeń będzie mógł rosnąć bez przeszkód. Usuń kamienie, twarde bryły, korzenie chwastów trwałych i resztki po poprzednich roślinach. Jeśli ziemia jest uboga, dodaj dobrze przerobiony kompost. Świeży obornik nie jest dobrym pomysłem bezpośrednio pod buraki. Lepsza jest uprawa w drugim roku po oborniku albo na grządce zasilonej dojrzałym kompostem.
Zestaw narzędzi niezbędnych do rozpoczęcia uprawy buraków
Do uprawy buraków nie potrzeba skomplikowanego sprzętu, ale kilka narzędzi bardzo ułatwia pracę. Najważniejsze są te, które pomagają dobrze przygotować glebę i później delikatnie pielęgnować rzędy.
Przyda się motyka lub pazurki do spulchniania międzyrzędzi, grabie do wyrównania powierzchni, sznurek ogrodniczy do wyznaczenia prostych rzędów, konewka z sitkiem lub delikatny zraszacz do podlewania po siewie oraz rękawice. Warto mieć też małą łopatkę albo sadzak, jeżeli planujesz eksperymentować z rozsadą, choć klasyczna uprawa buraków opiera się przede wszystkim na siewie wprost do gruntu.
Bardzo praktycznym dodatkiem jest włóknina wiosenna. Nie jest obowiązkowa, ale może pomóc przy wcześniejszym siewie, ochronić wschody przed chłodem i częściowo ograniczyć przesychanie powierzchni gleby. Trzeba jednak pamiętać, by zdejmować ją w odpowiednim momencie i nie doprowadzać do przegrzewania roślin w cieplejsze dni.
Jak uprawiać buraki ćwikłowe? Wysiew krok po kroku
Wysiew buraków najlepiej zacząć od wyznaczenia rzędów. W ogrodzie najwygodniejszy rozstaw między rzędami to zwykle 25–35 cm. Jeśli masz więcej miejsca i chcesz łatwo pielić oraz spulchniać glebę, możesz zostawić nawet 40 cm. Zbyt ciasny rozstaw utrudnia pielęgnację, a przy większej wilgotności ogranicza przewiew, co sprzyja chorobom liści.
Nasiona buraka są w praktyce kłębkami nasiennymi. Z jednego takiego kłębka może wzejść więcej niż jedna roślina, dlatego przerywanie jest niemal zawsze konieczne. To częsty błąd początkujących: buraki wschodzą gęsto, wyglądają zdrowo, więc ogrodnik zostawia je w spokoju. Po kilku tygodniach okazuje się, że korzenie konkurują ze sobą tak mocno, że nie mają miejsca na prawidłowy rozwój.
Rowki powinny mieć około 2–3 cm głębokości. Na glebach lekkich, które szybko przesychają, można siać odrobinę głębiej, ale bez przesady. Zbyt głęboki siew opóźnia wschody i osłabia siewki. Po wysianiu nasiona przysypuje się ziemią, lekko dociska i delikatnie podlewa. Najważniejsze w tym momencie jest utrzymanie równomiernej wilgotności powierzchni gleby do czasu wschodów.
Po pojawieniu się siewek trzeba obserwować ich zagęszczenie. Pierwsze przerywanie wykonuje się wtedy, gdy rośliny mają już widoczne liście i można bezpiecznie je chwycić. Nie warto wyrywać wszystkiego zbyt wcześnie, bo młode rośliny można jeszcze wykorzystać jako botwinkę. Docelowo buraki uprawiane na większe korzenie powinny mieć zwykle około 8–12 cm odstępu w rzędzie. Na małe buraczki pęczkowe można zostawić je nieco gęściej, ale na duże korzenie do przechowywania potrzebują więcej miejsca.
Pielęgnacja buraków ćwikłowych w sezonie
Najważniejsza pielęgnacja buraków polega na utrzymaniu grządki w stanie równowagi. Buraki nie lubią ani długiego przesuszenia, ani zalania. Szczególnie wrażliwe są na brak wody w czasie kiełkowania oraz w okresie intensywnego przyrastania korzeni. Jeśli w tym momencie ziemia przesycha, korzenie mogą być mniejsze, twardsze, bardziej włókniste i mniej soczyste.
Podlewanie powinno być rzadsze, ale głębsze. Codzienne symboliczne zraszanie powierzchni często nie daje dobrego efektu, bo zachęca korzenie do pozostawania płytko i nie nawadnia głębszej warstwy gleby. Lepiej podlać porządnie, a potem pozwolić ziemi lekko przeschnąć z wierzchu. Wyjątkiem jest okres tuż po siewie, gdy warstwa z nasionami musi być stale lekko wilgotna.
Odchwaszczanie jest bardzo ważne, zwłaszcza na początku. Młode buraki rosną wolniej niż wiele chwastów, dlatego łatwo przegrywają konkurencję o światło, wodę i składniki pokarmowe. Pielenie trzeba wykonywać ostrożnie, najlepiej ręcznie w pobliżu roślin i płytko motyką między rzędami. Zbyt głębokie wzruszanie gleby może uszkodzić korzenie.
Dobrym zabiegiem jest ściółkowanie cienką warstwą dojrzałego kompostu, skoszonej i podsuszonej trawy albo drobnej ściółki organicznej. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć, ogranicza chwasty i poprawia życie biologiczne gleby. Nie powinna jednak szczelnie oblepiać szyjek korzeniowych ani tworzyć mokrej, gnijącej warstwy przy roślinach. Przy wilgotnej pogodzie lepiej zachować ostrożność, żeby nie zwiększać ryzyka chorób.
Nawożenie buraków ćwikłowych. Czym zasilać, a czego unikać?
Nawożenie buraków powinno być rozsądne. To nie jest warzywo, które należy „pompować” azotem przez cały sezon. Nadmiar azotu może dać bujne liście, ale nie zawsze przekłada się na dobre, zdrowe korzenie. Co więcej, buraki mają skłonność do gromadzenia azotanów, dlatego nawożenie azotowe trzeba traktować ostrożnie.
Najlepszą bazą jest żyzna gleba przygotowana wcześniej kompostem. Dobrze rozłożony kompost poprawia strukturę ziemi, zwiększa pojemność wodną, wspiera mikroorganizmy i dostarcza składników w łagodniejszej formie. Jeżeli grządka była nawożona obornikiem, buraki najlepiej siać w drugim roku po jego zastosowaniu. Świeży obornik bezpośrednio przed siewem może pogorszyć jakość korzeni i zwiększyć ryzyko problemów.
Buraki potrzebują potasu, bo wpływa on na gospodarkę wodną, jakość korzeni i ich przydatność do przechowywania. Ważny jest również fosfor, wapń i magnez. Szczególną rolę odgrywa bor. Jego niedobór może prowadzić do zaburzeń wzrostu i problemów z korzeniami. Nie oznacza to jednak, że każdy ogród trzeba automatycznie zasypywać nawozami borowymi. Najrozsądniej obserwować rośliny, dbać o pH i nie doprowadzać do skrajności w nawożeniu.
W uprawie amatorskiej można zastosować wieloskładnikowy nawóz do warzyw zgodnie z dawką producenta, najlepiej przed siewem albo na początku wzrostu. Jeśli gleba jest dobra i regularnie zasilana kompostem, często wystarczy umiarkowane nawożenie podstawowe. Późniejsze dokarmianie warto wykonywać tylko wtedy, gdy rośliny wyraźnie tego potrzebują. Blade liście, słaby wzrost i drobne rośliny mogą wskazywać na niedobory, ale podobne objawy daje też zimno, susza, zła struktura gleby albo kwaśne podłoże.
Popiół drzewny bywa stosowany jako źródło potasu i wapnia, ale trzeba z nim uważać. Nie nadaje się na każdą glebę, podnosi pH i nie powinien być używany bez umiaru. Na ziemiach zasadowych albo świeżo wapnowanych może pogorszyć dostępność niektórych mikroelementów. Jeżeli już go stosować, to symbolicznie, na glebie kwaśniejszej, najlepiej poza bezpośrednim kontaktem z nasionami.
Najczęstsze błędy w uprawie buraków
Jednym z najczęstszych błędów jest siew w zbyt zimną glebę. Ogrodnik chce przyspieszyć sezon, ale nasiona długo leżą w chłodzie, wschody są nierówne, a rośliny startują słabo. Lepiej poczekać, aż ziemia naprawdę się ogrzeje, niż później walczyć z mizerną grządką.
Drugim błędem jest brak przerywania. Buraki wyglądają pięknie, gdy rosną gęsto, ale tylko z daleka. Pod ziemią zaczyna się wtedy walka o miejsce. Efektem są drobne, zniekształcone korzenie i duże rozczarowanie przy zbiorze.
Trzeci problem to kwaśna gleba. Burak ćwikłowy jest na to wrażliwy. Jeśli na działce słabo rośnie wiele warzyw, pojawia się mech, skrzyp, słabe wschody i ogólna mizeria, warto sprawdzić pH gleby. Bez tego można nawozić coraz więcej, a efekt nadal będzie przeciętny.
Czwarty błąd to nieregularne podlewanie. Buraki, które długo cierpią suszę, a potem nagle dostają dużo wody, mogą gorzej budować jakość korzeni. Lepsza jest stabilność: umiarkowana, ale systematyczna wilgotność.
Piąty błąd to przesada z azotem. Bujna nać nie zawsze oznacza dobry plon. W burakach liczy się równowaga między liśćmi a korzeniem. Zbyt intensywne zasilanie azotowe może pogorszyć jakość zbioru, zwłaszcza gdy rośliny dostają go późno i w nadmiarze.
Choroby buraków ćwikłowych i zapobieganie
Najbardziej znaną chorobą buraka jest chwościk buraka. Objawia się plamami na liściach, często z ciemniejszą lub czerwonobrunatną obwódką. Z czasem plamy mogą się zlewać, a liście tracą powierzchnię asymilacyjną. Dla ogrodnika oznacza to słabsze odżywianie korzenia, mniejszy plon i gorszą jakość zbioru. Choroba rozwija się łatwiej przy wilgotnej pogodzie, zagęszczeniu roślin i słabym przewiewie.
Mączniak prawdziwy pojawia się zwykle jako jasny, mączysty nalot na liściach. Częściej daje o sobie znać w drugiej części sezonu, zwłaszcza gdy rośliny są osłabione. Nie zawsze niszczy całą uprawę, ale ogranicza kondycję liści i może wpływać na jakość plonu.
Rdza buraka daje plamy i skupiska zarodników na liściach. Podobnie jak inne choroby liści, rozwija się chętniej tam, gdzie rośliny są zbyt gęste, długo mokre po podlewaniu lub deszczu i osłabione złym stanowiskiem.
Parch zwykły oraz problemy z jakością skórki korzeni częściej pojawiają się przy błędach glebowych, nieodpowiedniej wilgotności i złej strukturze podłoża. Korzenie mogą być wtedy mniej atrakcyjne, chropowate, gorzej się przechowywać i tracić wartość użytkową.
Najlepsza ochrona buraków zaczyna się przed siewem. Trzeba stosować zmianowanie, nie siać buraków co roku w tym samym miejscu i unikać stanowisk po warzywach, które mogą sprzyjać podobnym problemom. Resztki silnie porażonych roślin najlepiej usuwać z grządki. Warto też podlewać przy ziemi, a nie po liściach, szczególnie wieczorem. Mokre liście pozostające na noc to zaproszenie dla chorób grzybowych.
Szkodniki buraków ćwikłowych i naturalna profilaktyka
Młode buraki mogą być atakowane przez pchełki, mszyce, śmietki oraz inne szkodniki żerujące na liściach i siewkach. Największe straty pojawiają się zwykle wtedy, gdy rośliny są młode, słabe i rosną w stresie. Zdrowa, szybko startująca roślina znacznie lepiej znosi niewielkie uszkodzenia.
Mszyce żerują na liściach, osłabiają rośliny i mogą sprzyjać przenoszeniu chorób wirusowych. W małym ogrodzie warto regularnie oglądać spodnią stronę liści. Przy pierwszych koloniach można reagować mechanicznie, zmywać szkodniki wodą albo stosować łagodne preparaty ogrodnicze dopuszczone do warzyw, zgodnie z etykietą.
Pchełki uszkadzają młode liście, tworząc drobne dziurki. Najbardziej dokuczliwe są przy suchej, ciepłej pogodzie i na osłabionych siewkach. Pomaga utrzymywanie równomiernej wilgotności, włóknina na początku uprawy i szybkie wzmacnianie roślin przez dobre warunki glebowe.
Śmietka ćwiklanka może powodować miny w liściach. Larwy żerują wewnątrz blaszki liściowej, tworząc jasne, nieregularne plamy. Pojedyncze uszkodzone liście można usuwać, a większym problemom zapobiega się przez zmianowanie, przykrywanie młodych upraw włókniną i niszczenie resztek po porażonych roślinach.
W ochronie przed szkodnikami bardzo pomaga różnorodność ogrodu. Sąsiedztwo kwitnących ziół, kopru, nagietków czy innych roślin przyciągających owady pożyteczne wspiera naturalną równowagę. Nie zastąpi to obserwacji, ale ogranicza ryzyko, że jeden szkodnik przejmie całą grządkę.
Kiedy zbierać buraki ćwikłowe?
Buraki można zbierać stopniowo. Najpierw wykorzystuje się młode rośliny na botwinkę, później buraki pęczkowe, a na końcu dorodne korzenie do przechowywania. To duża zaleta tej uprawy, bo jedna grządka może dostarczać plon przez wiele tygodni.
Na botwinkę buraki zbiera się wtedy, gdy mają młode, delikatne liście i niewielkie korzonki. Do bieżącego spożycia najlepsze są korzenie średniej wielkości. Nie zawsze warto czekać, aż urosną ogromne. Przerośnięte buraki mogą być bardziej włókniste, mniej delikatne i mniej wygodne w kuchni.
Główny zbiór na przechowywanie wykonuje się zwykle jesienią, przed silniejszymi przymrozkami. Starsze buraki znoszą lekkie chłody, ale nie powinny zamarzać w gruncie. Najlepiej zbierać je w suchy dzień, ostrożnie podważając korzenie widłami. Uszkodzone buraki trzeba zużyć w pierwszej kolejności, bo gorzej się przechowują.
Liście nie powinny być obcinane zbyt głęboko. Zostawia się krótki fragment ogonków, aby nie uszkodzić główki korzenia. Buraków przeznaczonych do przechowywania nie należy myć. Wystarczy delikatnie otrząsnąć nadmiar ziemi i umieścić je w chłodnym, ciemnym miejscu, najlepiej w lekko wilgotnym piasku albo skrzynkach zapewniających stabilne warunki.
Czy buraki ćwikłowe można uprawiać po innych warzywach?
Buraki dobrze wpisują się w płodozmian, ale nie powinny wracać na to samo miejsce rok po roku. Najlepiej zachować kilkuletnią przerwę, szczególnie jeśli wcześniej pojawiały się choroby liści, problemy z korzeniami albo szkodniki glebowe. Unikaj siewu po burakach, szpinaku i innych roślinach, które mogą sprzyjać podobnym problemom.
Dobrymi przedplonami są warzywa wcześnie schodzące z grządki, po których zostaje czas na przygotowanie gleby. Buraki można siać po sałacie, rzodkiewce, wczesnych warzywach liściowych czy roślinach, które nie zostawiły po sobie zachwaszczonego i wyjałowionego stanowiska. Ważniejsze od samej nazwy przedplonu jest to, czy gleba jest czysta, pulchna, niekwaśna i zasobna.
Podsumowanie
Buraki ćwikłowe potrafią dać bardzo obfity plon nawet w niewielkim ogrodzie, ale wymagają kilku rozsądnych decyzji. Nie siej ich zbyt wcześnie w zimną ziemię. Przygotuj grządkę głęboko, usuń kamienie i zadbaj o pH. Nie przesadzaj z azotem, bo burak potrzebuje równowagi, a nie samej zielonej masy. Przerywaj siewki, podlewaj regularnie i obserwuj liście, bo to one jako pierwsze pokazują, że z uprawą dzieje się coś niepokojącego.
Największy sekret udanych buraków nie polega na jednym cudownym nawozie. Polega na spokojnym prowadzeniu roślin od siewu do zbioru. Ciepła gleba, miejsce na rozwój korzenia, umiarkowana wilgotność, dobra struktura ziemi i rozsądne nawożenie dają efekt, którego nie da się uzyskać przypadkiem. Wtedy buraki są jędrne, słodkawe, intensywnie wybarwione i naprawdę warte miejsca w warzywniku.
FAQ – Buraki ćwikłowe w ogrodzie
1. Kiedy siać buraki ćwikłowe do gruntu?
Buraki ćwikłowe najczęściej sieje się od połowy kwietnia do czerwca, a w niektórych ogrodach także na początku lipca. Najważniejsze jest to, aby gleba była już ogrzana. Zbyt wczesny siew w zimną ziemię może dać słabe i nierówne wschody.
2. Czy buraki ćwikłowe trzeba sadzić z rozsady?
Nie trzeba. Najczęściej buraki ćwikłowe wysiewa się bezpośrednio do gruntu. Rozsada jest możliwa, ale w uprawie amatorskiej zwykle nie jest konieczna. Najprostszy i najpewniejszy sposób to siew w rzędy na dobrze przygotowanej grządce.
3. Jaka gleba jest najlepsza pod buraki ćwikłowe?
Najlepsza jest gleba próchniczna, przepuszczalna, ale trzymająca wilgoć. Powinna być dobrze spulchniona, niezaskorupiająca się i wolna od kamieni. Buraki źle rosną w glebie kwaśnej, zbitej, bardzo suchej oraz świeżo wapnowanej.
4. Czy buraki ćwikłowe lubią obornik?
Buraki najlepiej uprawiać w drugim roku po oborniku. Świeży obornik bezpośrednio przed siewem nie jest dobrym rozwiązaniem, bo może pogorszyć jakość korzeni. Bezpieczniejszy jest dobrze przerobiony kompost.
5. Czym nawozić buraki ćwikłowe?
Buraki warto nawozić rozsądnie, najlepiej na podstawie żyznej gleby i kompostu. Potrzebują potasu, fosforu, wapnia, magnezu i mikroelementów, zwłaszcza boru. Z azotem nie wolno przesadzać, bo buraki mogą gromadzić azotany i tworzyć zbyt bujną nać kosztem korzeni.
6. Dlaczego buraki są małe?
Buraki są małe najczęściej przez zbyt gęsty siew, brak przerywania, suszę, słabą glebę, kwaśne podłoże albo zbyt duże zachwaszczenie. Czasem problemem jest również zbyt późny siew lub odmiana niedopasowana do terminu uprawy.
7. Dlaczego buraki się deformują?
Deformacje korzeni często wynikają z uprawy w glebie kamienistej, zbitej, przesuszonej albo źle przygotowanej. Korzeń napotykający przeszkody zaczyna rosnąć nierówno. Problem może nasilać także świeży obornik i nieregularne warunki wodne.
8. Jak często podlewać buraki ćwikłowe?
Buraki podlewa się tak, aby gleba była umiarkowanie wilgotna, ale nie mokra. Szczególnie ważna jest wilgoć podczas kiełkowania i w okresie przyrastania korzeni. Lepiej podlewać rzadziej i głębiej niż codziennie tylko lekko zraszać powierzchnię.
9. Jakie choroby najczęściej atakują buraki ćwikłowe?
Najczęstsze problemy to chwościk buraka, mączniak prawdziwy, rdza buraka oraz choroby pogarszające jakość korzeni. Profilaktyka polega na zmianowaniu, niezbyt gęstym siewie, podlewaniu przy ziemi, usuwaniu porażonych resztek i utrzymaniu dobrej kondycji roślin.
10. Kiedy zbierać buraki na przechowywanie?
Buraki na przechowywanie zbiera się zwykle jesienią, przed silniejszymi przymrozkami. Najlepiej robić to w suchy dzień, ostrożnie podważając korzenie. Do przechowywania wybiera się zdrowe, nieuszkodzone buraki średniej wielkości.
