Ogórki szklarniowe – polecane odmiany do stabilnej i obfitej uprawy

Ogórki szklarniowe – polecane odmiany do stabilnej i obfitej uprawy | foto. Kamil w Ogrodzie

Uprawa ogórków pod osłonami to jeden z najpewniejszych sposobów na uzyskanie wysokiego, jakościowego plonu przez długi okres sezonu. Szklarnia lub tunel foliowy pozwalają kontrolować temperaturę, wilgotność oraz ograniczyć wpływ kapryśnej pogody, ale kluczowym elementem sukcesu wciąż pozostaje dobór odpowiedniej odmiany. Nie każdy ogórek sprawdzi się w warunkach szklarniowych – część odmian wymaga zapylania, inne gorzej reagują na wahania temperatur lub mają skłonność do goryczki.

Poniżej znajdziesz zestawienie sprawdzonych odmian ogórków szklarniowych, które od lat dobrze radzą sobie w amatorskich i półprofesjonalnych uprawach. To odmiany o różnej długości owoców, ale z jednym wspólnym celem: wysoki plon, dobra jakość i przewidywalność.

Dlaczego warto wybierać odmiany szklarniowe?

Ogórki przeznaczone do uprawy pod osłonami są selekcjonowane pod kątem specyficznych warunków panujących w szklarni. Najczęściej są to odmiany partenokarpiczne, czyli takie, które nie wymagają zapylania, a owoce zawiązują się bez udziału owadów. To ogromna zaleta, szczególnie wczesną wiosną lub w zamkniętych obiektach.

Dodatkowo dobre odmiany szklarniowe:

  • lepiej znoszą wahania temperatur,
  • rzadziej wykazują tendencję do goryczki,
  • mają przewagę kwiatów żeńskich, co bezpośrednio przekłada się na plon,
  • dają owoce wyrównane i atrakcyjne wizualnie.

Marta F1 – długie, gładkie i bardzo plenne ogórki szklarniowe

Marta F1 to jedna z najczęściej polecanych odmian do szklarni i nie bez powodu. Jest to odmiana wczesna i partenokarpiczna, która bardzo szybko wchodzi w owocowanie. Roślina tworzy długie, gładkie owoce osiągające nawet 30–35 cm długości, co czyni ją klasycznym ogórkiem sałatkowym.

Przewaga kwiatów żeńskich sprawia, że plon jest nie tylko wysoki, ale też stabilny w czasie. Owoce są soczyste, delikatne w smaku i pozbawione goryczki, dlatego świetnie nadają się do świeżego spożycia – na kanapki, do mizerii czy sałatek. Marta F1 dobrze reaguje na intensywną pielęgnację i regularne nawożenie, odwdzięczając się długim okresem zbiorów.

Marta F1 – długie, gładkie i bardzo plenne ogórki szklarniowe | foto. Kamil w Ogrodzie
Marta F1 – długie, gładkie i bardzo plenne ogórki szklarniowe | foto. Kamil w Ogrodzie

Saladin F1 – niezawodny przy zmiennej pogodzie

Saladin F1 to odmiana, która szczególnie dobrze sprawdza się tam, gdzie warunki w szklarni nie zawsze są idealnie stabilne. Jest odporna na wahania temperatur, co ma ogromne znaczenie wiosną i jesienią, gdy różnice między dniem a nocą potrafią być znaczne.

Owoce są długie, przeznaczone głównie do bezpośredniego spożycia. Skórka jest gładka, a miąższ soczysty i chrupiący. Saladin F1 polecany jest ogrodnikom, którzy chcą ograniczyć ryzyko problemów uprawowych i postawić na odmianę „pewną”, dobrze znoszącą drobne błędy w pielęgnacji.

Saladin F1 – niezawodny przy zmiennej pogodzie | foto. Kamil w Ogrodzie
Saladin F1 – niezawodny przy zmiennej pogodzie | foto. Kamil w Ogrodzie

Twenty F1 – krótkoowocowy ogórek do intensywnej uprawy

Twenty F1 to propozycja dla osób, które preferują krótsze owoce i bardzo szybkie zbiory. Jest to odmiana wyjątkowo wczesna, silnie plonująca, przeznaczona zarówno do uprawy wiosennej, jak i jesiennej.

Owoce są krótkie, wyrównane, o ciemnozielonej skórce i bardzo dobrej jakości handlowej. Twenty F1 świetnie sprawdza się w intensywnych nasadzeniach, gdzie liczy się tempo plonowania i regularność zbiorów. Dzięki partenokarpiczności dobrze owocuje nawet przy ograniczonym dostępie światła.

Twenty F1 – krótkoowocowy ogórek do intensywnej uprawy | foto. Kamil w Ogrodzie
Twenty F1 – krótkoowocowy ogórek do intensywnej uprawy | foto. Kamil w Ogrodzie

Iwa – klasyczna odmiana sałatkowa bez goryczki

Iwa to odmiana, która łączy silny wzrost rośliny z bardzo dobrą jakością owoców. Ogórki osiągają długość do około 20 cm, są soczyste, delikatne w smaku i pozbawione goryczki, co czyni je doskonałym wyborem do codziennego spożycia.

Dodatkowym atutem Iwy jest odporność na parcha dyniowatych, co w uprawach pod osłonami ma duże znaczenie. Roślina dobrze reaguje na prowadzenie na jeden pęd i systematyczne usuwanie bocznych przyrostów, co ułatwia utrzymanie porządku w szklarni.

Iwa – klasyczna odmiana sałatkowa bez goryczki | foto. Kamil w Ogrodzie
Iwa – klasyczna odmiana sałatkowa bez goryczki | foto. Kamil w Ogrodzie

Picolino F1 – małe owoce, bardzo duży plon

Picolino F1 to odmiana krótkoowocowa, bardzo plenna i wyrównana. Jej największą zaletą jest regularność owocowania – roślina niemal nie przestaje wiązać owoców przez cały okres uprawy.

Owoce są niewielkie, gładkie, atrakcyjne wizualnie i idealne do świeżego spożycia. Picolino F1 często wybierany jest do szklarni, gdzie zależy nam na częstych, krótkich zbiorach i stałej dostępności młodych ogórków.

Picolino F1 – małe owoce, bardzo duży plon | foto. Kamil w Ogrodzie
Picolino F1 – małe owoce, bardzo duży plon | foto. Kamil w Ogrodzie

Jak prowadzić ogórki szklarniowe, aby maksymalnie wykorzystać potencjał odmiany?

Nawet najlepsza odmiana nie pokaże swoich możliwości bez odpowiedniej pielęgnacji. W uprawie szklarniowej kluczowe są:

  • regularne podlewanie ciepłą wodą,
  • utrzymanie stałej wilgotności podłoża,
  • systematyczne nawożenie, szczególnie potasem i wapniem,
  • prowadzenie roślin na jeden pęd i usuwanie zbędnych pędów bocznych,
  • dobra wentylacja szklarni.

Dzięki temu rośliny są zdrowsze, a owoce lepiej wykształcone i smaczniejsze.

Gnojówka z żywokostu – jak zrobić i stosować w ogrodzie?

Gnojówka z pokrzywy – jak zrobić azotowy nawóz dla roślin? [WIDEO]

Różnica pomiędzy mączniakiem rzekomym a właściwym

Ogórki szklarniowe – różne długości, jeden cel

Marta F1, Saladin F1, Twenty F1, Iwa i Picolino F1 to odmiany różniące się długością owoców i tempem wzrostu, ale łączy je jedno: wysoka jakość i przewidywalny plon w warunkach szklarniowych. Dobierając odmianę do własnych preferencji i możliwości uprawowych, można z powodzeniem zbierać świeże ogórki przez dużą część sezonu.

Jeśli uprawiasz ogórki pod osłonami i zależy Ci na smaku oraz stabilności, te odmiany zdecydowanie warto znać.

Tabela: Ogórki szklarniowe – polecane odmiany i ich cechy

OdmianaTyp / cecha kluczowaDługość owocuNajlepsze zastosowanieDla kogo szczególnie
Marta F1Wczesna, partenokarpiczna, przewaga kwiatów żeńskichDługie, gładkie (nawet do ok. 35 cm)Sałatki, mizeria, kanapkiDla osób, które chcą długich ogórków i stabilnego plonu
Saladin F1Mocna odmiana szklarniowa, tolerancyjna na wahania temperaturDługieŚwieże spożycieDla uprawiających w szklarni „na zmienną pogodę”
Twenty F1Bardzo wczesna, silnie plonująca, krótkoowocowaKrótsze, wyrównaneŚwieże spożycie, szybkie zbioryDla tych, którzy chcą zbierać często i intensywnie
IwaSałatkowa, bez goryczki, silny wzrost, odporna na parcha dyniowatychDo ok. 20 cmMizeria, sałatki, kanapkiDla osób, które stawiają na smak i „pewną” odmianę
Picolino F1Bardzo plenna, krótkoowocowa, wyrównane owoceKrótkieŚwieże spożycie, częste zbioryDla tych, którzy lubią małe ogórki i regularne owocowanie

FAQ – najczęściej zadawane pytania o ogórki szklarniowe

1) Jakie ogórki najlepiej nadają się do szklarni?
Najpewniejsze są odmiany szklarniowe partenokarpiczne, które zawiązują owoce bez zapylania. Dzięki temu plon jest stabilny nawet wtedy, gdy w szklarni nie ma owadów.

2) Co oznacza, że ogórek jest partenokarpiczny?
To odmiana, która nie potrzebuje zapylenia, aby wydać owoc. W praktyce oznacza to mniej problemów z „pustymi” zawiązkami i bardziej przewidywalne plonowanie pod osłonami.

3) Która odmiana jest najlepsza na długie ogórki do mizerii i kanapek?
Jeśli zależy Ci na długich, gładkich owocach, bardzo dobrze sprawdza się Marta F1, bo daje wysoki plon i owoce świetne do świeżego jedzenia.

4) Jaką odmianę wybrać, gdy w szklarni często są wahania temperatur?
W takich warunkach warto postawić na odmianę tolerancyjną na stres termiczny, np. Saladin F1, która lepiej znosi skoki temperatur wiosną i jesienią.

5) Czy krótkoowocowe odmiany ogórków są łatwiejsze w uprawie?
Często tak, bo dają szybkie i częste zbiory, a roślina łatwiej utrzymuje równy rytm owocowania. Dobrym przykładem jest Twenty F1 lub Picolino F1.

6) Dlaczego ogórki w szklarni czasem robią się gorzkie?
Goryczkę najczęściej podkręca stres: przesuszenie, nagłe skoki wilgotności, przegrzanie szklarni albo nierównomierne podlewanie. Odmiana też ma znaczenie — Iwa jest ceniona właśnie za brak goryczki.

7) Jak podlewać ogórki szklarniowe, żeby plon był wysoki?
Podlewanie powinno być regularne, najlepiej rano i ciepłą wodą. Ogórek nie lubi wahań: raz sucho, raz mokro. Stała wilgotność podłoża to prosty sposób na lepsze zbiory.

8) Jak nawozić ogórki w szklarni, żeby nie „poszły w liście”?
Na starcie roślina potrzebuje budulca do wzrostu, ale po wejściu w owocowanie ważniejszy staje się potas. Zbyt dużo azotu daje bujne liście, a plon bywa słabszy i mniej jakościowy.

9) Czy ogórki szklarniowe trzeba prowadzić na jeden pęd?
W większości upraw pod osłonami prowadzenie na jeden pęd ułatwia pielęgnację, poprawia przewiew i ogranicza problemy z chorobami. Daje też bardziej kontrolowane owocowanie.

10) Jak często zbierać ogórki, żeby roślina owocowała bez przerwy?
Im częściej zbierasz, tym lepiej roślina „pracuje”. Najlepiej co 1–2 dni w szczycie sezonu. Przerośnięte owoce hamują kolejne zawiązy.

Dziękujemy za przeczytanie artykułu. Możesz udostępnić go dalej:

Najnowsze artykuły